SERIAL OPARTY NA FAKTACH
18 MAJA 1965
LOTNISKO LE BOURGET PARYŻ, FRANCJA
Jak było w Damaszku?
Chcę rozmawiać z premierem Izraela.
Dziękuję.
DOM RODZINY COHENÓW BAT JAM, IZRAEL
BIURO TERENOWE MOSADU TEL AWIW, IZRAEL
Halo.
Dzwonił żabojad?
Tak.
GETTO ŻYDOWSKIE DAMASZEK, SYRIA
Rabin Endebbo?
Tak.
Proszę za mną.
Dziękuję, że pan przyszedł mimo późnej pory.
MOJA KOCHANA ŻONO NADIO
BUDYNEK RADIA DAMASZEK DAMASZEK, SYRIA
Mówi George Seif, Radio Damaszek.
Przed chwilą nasz drogi prezydent,
Amin Al-Hafez, poprosił o wygłoszenie komunikatu.
Syjoński szpieg, Eli Cohen...
Doskonale.
A teraz się podpisz.
Biedaku,
nie pamiętasz, jak się nazywasz.
Nie wiesz, kim jesteś.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
6 LAT WCZEŚNIEJ
DOM TOWAROWY HAMASHBIR TEL AWIW, IZRAEL
Mężu,
kocham cię ponad wszystko.
Jeśli wrócisz dziś późno, to cię zabiję. Nadia.
Ile kosztowała?
Nie twoja sprawa.
Jak dla mnie jest za droga.
Dla ciebie nic nie jest za drogie, mon amour.
Pospiesz się, bo się spóźnisz.
Kupiłem ją bardzo tanio.
Za pół ceny.
Jest piękna.
Co się stało?
Kolejny atak na północy.
...Tyberiada poniosła ciężkie zniszczenia.
Premier Izraela odwiedził zrujnowane miasto.
Ta osada rolnicza, czy też kibuc,
leży na terenie należącym do obu krajów.
Walki wybuchły szybko,
po tym jak Syryjczycy ostrzelali ciągniki izraelskich rolników.
Izrael wprowadził w odwecie czołgi, działa i atak z powietrza.
- Nie musimy. - Syryjscy urzędnicy twierdzą,
- że zginęło 70 Izraelczyków... - Pójdziemy.
... i zestrzelono pięć syryjskich samolotów wojskowych i sześć izraelskich.
To izraelskie nagranie pokazuje zażartą walkę w powietrzu.
A co z dziećmi?
To straszne. Naprawdę.
Mówiono, ile osób zginęło?
- To znaczy... - Tu jesteś.
- Cześć. - Szukałem cię cały wieczór.
Jestem tu z Nadią. Pamiętasz ją?
- Nadia! - Cześć.
- Dobry wieczór.
Wiesz, że moja żona jest tobą całkowicie zauroczona?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Podasz nam wodę z tonikiem i cytryną?
To jest Eli, mąż Nadii.
Mój Boże.
Wybaczcie.
- Ja... - Nie wiedziałeś, Ariku?
- Nie. - Nie ma sprawy.
Jestem w zupełnym szoku.
Witaj.
Nie przejmuj się.
- To wina tej kamizelki. - Nie.
Na dowód tego przyniosę dla nas wszystkich wodę z tonikiem.
- Nie. - Pójdę z tobą.
Nie trzeba.
Z cytryną.
I te dzieci!
Te dzieci, to...
Tak mi na nich zależy.
Daj już spokój.
- To niegrzeczne. - Wiem.
Miło, że nas zaprosili.
Żebyśmy dodali koloru temu przyjęciu. I tyle.
- Jakiego koloru? - Brązowego.
Nie zaczynaj znowu.
To nieprawda, zaprosiła nas z sympatii. To moja przyjaciółka.
Czyżby? Naprawiasz jej sukienki.
Pracujesz dla niej. Jesteś jej służką.
Zdenerwowałem cię?
Nadi?
Nie twierdzę, że się nie przyjaźnicie czy nie lubicie.
Wprost przeciwnie.
Myślisz, że skoro mają pieniądze, to...
Nie o to chodzi.
Uważają się za lepszych od nas.
- Kto? - Wszyscy. Co do jednego.
Wydają te głupie przyjęcia i słuchają infantylnej muzyki.
Nie wiedzą, co robiłem w Egipcie.
Myślą, że jestem zwykłym imigrantem.
Przecież im o tym nie mówisz.
Siedzisz cicho w kącie i oczekujesz, że się domyślą.
Mogliby zapytać.
Wiesz, kogo widzą, gdy na mnie patrzą?
Wiem, kogo ja widzę.
Widzą Araba.
Tylko tyle.
Owszem, Żyda.
Ale wciąż tylko Araba.
Mojego Araba.
Chodź.
- Eli. - Tak?
Zrobisz coś dla mnie?
Tak.
Podasz mi wodę z tonikiem i cytryną?
KIBUC EN GEW GRANICA IZRAELSKO-SYRYJSKA
Padnij!
- Na ziemię! - Padnij!
Wszyscy na ziemię!
Wszyscy!
KANCELARIA PREMIERA JERUZALEM, IZRAEL
Mam już dość pogrzebów moich synów i córek.
- Papierosa? - Rzuciłem palenie.
Chcę wiedzieć, o co chodzi.
Jeśli nie potrafisz dać mi odpowiedzi,
to znajdę kogoś, kto to zrobi.
Jakobie, nie może tak dalej być.
Nie może!
Zaproponuj rozwiązanie!
Musimy jak najszybciej kogoś tam wysłać.
- To tak nie działa. - To niech zacznie.
Nie mamy tam nikogo, kto zdawałby nam relację.
Jesteśmy głusi i ślepi.
Rozumiem, ale na to trzeba czasu.
Ile?
Syria to nie Egipt.
Syryjczycy są podejrzliwi.
Trzeba stworzyć przykrywkę, wyszkolić...
To zajmie co najmniej dwa lata.
- Masz pół roku i ani dnia dłużej. - To niemożliwe.
Wejdziesz tam i mu to powiesz?
Zaprowadzę cię. Chodź.
Daj znać, jak kogoś wybierzesz.
Już raz popełniliśmy taki błąd.
Chodź, to coś zobaczysz.
Idziesz?
Nie powinienem ci tego pokazywać.
Nathanie, wszystko gra.
W ciąg pół roku Syryjczycy cztery razy zaatakowali nasze wioski.
- Ataki przybierają na sile. - Wiem.
Zamknij się i słuchaj.
Te zdjęcia otrzymaliśmy od amerykańskich przyjaciół.
Pokazują dokładne lokalizacje miejsc, z których strzelali Syryjczycy.
Co to za kropki?
Ty mi powiedz.
To na pewno ciężki sprzęt.
Czołgi?
Dan...
Te zrobiono godzinę temu
i po najświeższym ataku.
Żadnych kropek.
Gdzie oni są?
Podejrzewamy, że w podziemiu.
A więc te ataki...
One nie są przypadkowe.
To akcje dywersyjne.
Chcą odwrócić naszą uwagę.
Tak.
Po co? Co oni planują?
Nie mamy pojęcia, co przygotowują, ale mogę cię zapewnić,
że nam się to nie spodoba.
Golan to jedno z najlepiej strzeżonych miejsc na świecie.
Syryjczycy nikogo tam nie wpuszczą.
Nawet swoich.
Musimy mieć kogoś po drugiej stronie granicy.
Rozumiem, ale...
Jesteśmy winni obywatelom pokój i bezpieczeństwo.
W tym kraju takie luksusy swoje kosztują.
Czasami cena jest bardzo wysoka, jak sam wiesz.
Zanim mi odmówisz, pomyśl o ludziach,
za których jesteśmy odpowiedzialni.
Nie tylko o jednej osobie.
BIURO TERENOWE MOSADU TEL AWIW, IZRAEL
Pokaż mi to ponownie.
Masz coś ciekawego?
Jego rodzice są z Aleppo, sam dorastał w Aleksandrii.
Wyemigrował do Izraela trzy lata temu.
Aplikował do nas dwukrotnie.
- Zdyskwalifikowaliśmy go, bo... - Nie lubimy ochotników.
Był zbyt chętny.
A poza tym ma brata,
Maurice'a Cohena, analityka z egipskiego biura.
Przemycał Żydów z Egiptu do Izraela.
- To dobrze. - Łącznie z całą swoją rodziną.
Sam dołączył po latach. Został, by pomóc.
I tak...
aresztowano go w związku z Aferą Lawona.
Ma więc kartotekę w Egipcie.
Będę szukała dalej.
Mam wszystkich odesłać do domu?
Zamknąć drzwi?
Myślałem, że już tego nie robimy.
Podobno masz męża.
Tragiczne czasy wymagają desperackiego działania.
Wystarczy mi kawa.
I zamknij drzwi.
Halo?
Pani Burek,
przepraszam, że dzwonię tak późno.
Próbowałem kilka razy.
- Mówi... - Wiem kto.
Proszę więcej nie dzwonić.
ULICA ALLENBY 56, GODZINA 16.00. TRZECIE PIĘTRO.
- To on? - Tak.
Wytłumaczysz mi, czemu to robimy?
Byle kto nauczy się nadawać informacje, robić bomby i pracować pod przykrywką.
Jednak prawdziwy agent ma instynkt.
Tego nie da się nauczyć.
Albo się go ma, albo nie.
Dałeś mu zły adres.
Agent wyczuje, że coś jest nie tak
i że jest obserwowany.
Na ulicę wychodzą dziesiątki okien.
Nawet gdyby wiedział, że to test,
to jak ma się domyślić, że...
Niewiarygodne.
Za długo mu zeszło.
Wiesz, kim jesteśmy?
Tak.
O ile się nie mylę, dwukrotnie już aplikowałem.
Odrzuciliście mnie.
Czasy się zmieniają.
Chcemy dać ci szansę, byś zrobił coś ważnego ze swoim życiem.
Uważasz się za patriotę?
Kocham ten kraj całym sobą.
Gdyby kraj potrzebował, abyś rzucił pracę, zrobiłbyś to?
W jakim celu?
Gdyby kraj potrzebował, abyś rzucił pracę, zrobiłbyś to?
Tak.
Gdyby kraj potrzebował, abyś okłamywał przyjaciół, rodzinę i żonę,
zrobiłbyś to?
Tak.
Gdybyś musiał ryzykować życie dla kraju, zrobiłbyś to?
Już to robię.
Ta rozmowa nie jest hipotetyczna.
Jutro rano obudzisz się, spakujesz drugie śniadanie,
pocałujesz żonę na do widzenia
i przyjdziesz tu, nikomu nie mówiąc.
Będziesz pracował ze mną i zespołem.
W najbliższych dniach przejdziesz serię testów,
a jeśli je zdasz, to czeka cię szkolenie.
Jeśli stwierdzimy, że do nas pasujesz,
może cię zatrudnimy.
Do czego?
Co?
Znowu!
Rozprawię się z tą maszyną, zanim ona to zrobi ze mną.
Dziękuję.
Chodź ze mną.
Co?
Nie mogę, Eli.
Muszę dokończyć tę sukienkę.
- Później. - Przestań.
Później.
Inwigilacja.
Dwóch moich agentów nas teraz śledzi.
Obserwują nas od jakiegoś czasu.
Masz ich zauważyć, zanim wejdziemy do baru.
Nie mogą się zorientować, że wiesz. To twoja przewaga.
Zmieniaj kierunek, w którym idziesz.
Zmieniaj schemat
i przyglądaj się odbiciom, gdzie się da.
Nie zatrzymuj się.
T-55, rosyjska produkcja.
To połączenie prędkości i wytrzymałości odległościowej.
MiG-17, rosyjski.
Ma nową, cieńszą i bardziej wysuniętą płaszczyznę skrzydeł i ogona.
Prawie osiąga prędkość dźwięku.
A więc...
kto?
Znowu kiepsko ci poszło.
Nie skupiasz się.
Nasz cel to 25 słów na minutę.
Start.
PAŹDZIERNIK
Szybciej!
Biegnij!
Stop.
- Czternaście słów. Trzy błędy. - Jeszcze raz.
Porucznik Afif Al-Bizri.
Pułkownik...
Pułkownik Afif Al-Bizri.
CZERWIEC
LIPIEC
SIERPIEŃ
WRZESIEŃ
Jeden, dwa,
trzy, cztery...
Facet w brązowej koszuli, krótki rękaw.
Jeszcze raz.
Stop.
Czterdzieści pięć słów. Zero błędów.
Dam radę więcej.
Ahmed Suidani, szef tajnej policji.
Czołg T-55, rosyjski.
Łuski moździerzowe sto dwadzieścia milimetrów.
Mężczyzna w zielonej czapce
i starsza kobieta przy warzywniaku.
Oba źle.
Jutro znowu spróbujesz.
Nie ma tu miejsca na błędy.
Nie ma.
Zauważył was oboje.
Robicie się niedokładni.
GINEKOLOG
Przepraszam.
Szukam męża, Eliego Cohena.
Czy to nie...
Jedzie z północy?
- Z południa czy północy? - Nie dojrzałem go.
Potrzebuje przejścia.
Wszyscy wyjść!
Ty zostań.
Osiemdziesiąt osiem.
Ulepsza przykrywkę.
Wszystko zgodnie z planem.
Musimy go szybciej przenieść do Buenos Aires.
- To idealny czas. - Nie zgadzam się.
O ile wiem, pracujesz dla mnie.
Pracujemy nad przykrywką.
Nigdy nie będzie idealna. Ludzie giną.
Damaszek nie ma sensu bez sprawdzonej przykrywki.
Zaryzykujemy, wysyłając go.
Premier pocieszał dziś rano matkę, która straciła dwoje dzieci.
Dziewięciolatka straciła rodziców i obie nogi.
Wolontariusz ze Szwecji stracił wzrok,
ponieważ przyjechał do tego kraju zbierać pomidory.
Nie pouczaj mnie o ryzyku!
Dałem ci pół roku.
Chcę mojego agenta.
Pracujesz nad swoją przykrywką?
Nie widziałem cię.
- Myślałem, że już skończyłeś. - Tak.
Uczę się jeszcze.
To takie mylące.
Co dwa miesiące jakaś rewolucja.
Żartujemy, że liderem jest ten syryjski oficer,
który pierwszy powie rano w radiu, że jest prezydentem.
Jutro przekażę Jakobowi raport o tobie.
Co w nim jest?
To, że zdałeś wszystkie egzaminy i że jesteś gotowy do działania.
- Dziękuję. - Jeszcze nie ma za co.
Masz 24 godziny na zastanowienie.
Naprawdę się nie spiesz
i pomyśl o tym.
Gdy się zgodzisz, wręczę mu ten raport i zaczniesz pracę pod przykrywką.
Ale jeśli stwierdzisz, że nie chcesz się w to pakować,
zmienię raport,
żeby ukazał cię jako nieodpowiedniego kandydata.
Mam się nie zgodzić?
To twoje życie jest na szali.
Chcę, żebyś nie czuł się zobowiązany.
Trochę na to za późno.
Masz 24 godziny.
Daj znać.
Jesteś?
Nadi.
No co? Wszystko w porządku?
Według twojej matki, jeśli mąż przynosi żonie kwiaty,
to ją zdradza.
Zabrzmiałaś jak ona.
- Z kim mnie zdradzasz? - Co...
masz na myśli?
Odwiedziłam cię dziś w pracy.
Podobno już tam nie pracujesz.
Powinienem był wcześniej ci powiedzieć.
Chciałem mieć pewność, że dostanę tę pracę, zanim się ucieszysz.
Chcesz tego?
Być... powtórzysz kim?
Zaopatrzeniowcem Ministerstwa Obrony.
Będę podróżował po świecie
i kupował zaopatrzenie, meble,
a może nawet broń dla Izraela.
- To niebezpieczne? - Co?
Nie.
Jeśli chodzi o pieniądze, to znajdę dodatkową pracę.
Moja żona nie będzie miała dwóch etatów.
Prymityw z ciebie.
Ale twój.
Ta praca to dla mnie okazja,
żeby zapewnić ci życie, jakie ci obiecałem, Nadi.
Nie będzie cię przez długi czas?
Praca dla rządu
ma ogromny potencjał.
Jeśli się sprawdzę przez kilka następnych lat,
to może nawet zostanę ambasadorem.
Wtedy będziesz panią ambasadorową Cohen.
Po co poszłaś do mojej starej pracy?
Byłam akurat w pobliżu.
No i tyle.
W takim razie zgódź się,
przyjmij tę pracę.
Zgódź się.
3 STYCZNIA 1961
DWORZEC GŁÓWNY W ZURYCHU ZURYCH, SZWAJCARIA
ZURYCH
Der Spiegel, bitte.
Shalom, nazywam się Salanger.
Witam w Zurychu.
Zdejmij ubranie, Eli.
Co to?
Nic takiego.
To głupie. Żona i ja...
piszemy do siebie liściki i zostawiamy w dziwnych miejscach.
Przeczytaj go i mi oddaj.
Później.
Nie ma żadnego „później”.
Eli, kocham cię ponad wszystko,
nawet ten twój głupi wąsik.
Uwielbia mój wąsik.
Ubierz się, Kamelu.
Zaczekam na zewnątrz.
Jak idzie rzucanie palenia?
Super.
Spróbuj gum.
Zastanowię się.
Przyjechał i właśnie go odprawiają.
Doskonale.
Co to?
Pani Burek chyba nie jest zainteresowana łapówkami.
Nie powinieneś był.
To, co mu się stało, to nie twoja wina.
Może.
Znał ryzyko. Straciliśmy agenta.
Zdarza się.
Z panią Burek spotkałem się po raz pierwszy,
gdy przekazywałem jej złe wieści.
Przedtem nie wiedziałem nawet, jak wygląda.
Tak było łatwiej, jaśniej i sprawniej.
Taka jest polityka firmy.
Mogę o coś zapytać?
Jasne.
Buenos Aires...
To wykracza poza moje kompetencje i może nie powinnam pytać,
ale...
czy nie ma zagrożenia, że pozna więcej osób, niż powinien?
O to nam chodzi.
Argentyna to najważniejsze centrum arabskich ekspatriantów.
Idealne miejsce dla Eliego,
w którym nawiąże relacje
z Arabami w bardziej kontrolowanym środowisku.
To wkalkulowane ryzyko.
Nazywam się...
Kamel Amin Taabet.
Nazywam się...
Kamel...
Nazywam się...
Nazywam się Kamel Amin Taabet.
Noszę imię po ojcu,
Aminie Taabecie.
Moją matką była Sa’id Abrahim.
Oboje urodzili się w Damaszku,
ale przenieśli się do Bejrutu do pracy.
Tam się urodziłem
w roku 1915.
Ostatecznie rodzice przeprowadzili się do Buenos Aires,
gdzie ojciec posiadał dużą fabrykę tekstyliów
przy ulicy Legazzi.
Numer 74.
Cztery.
Tam teraz mieszkam.
Przy ulicy Legazzi.
Numer 74.
Gdy ojciec zmarł,
pokój jego duszy,
przejąłem firmę i z dumą mogę przyznać,
że stała się ona jedną z największych firm w branży w Ameryce Południowej.
Moja matka,
pokój jej duszy,
zmarła wiele lat temu.
Nie mam żadnego rodzeństwa.
Miałem starszą siostrę,
ale zmarła, gdy byłem trzylatkiem.
Jestem sam.
Nigdy nie byłem w Damaszku.
Ale...
Zakochałem się w nim dzięki opowieściom ojca.
Jestem największym patriotą mego ukochanego kraju.
Czuję, że nadszedł czas,
bym do niego powrócił
i wspomógł go, jak tylko mogę.
Wierzę, że jestem w stanie coś zmienić.
Nazywam się...
Kamel Amin...
Taabet.
Nie mamy wiele czasu.
Podpisz list.
Napisy: Agata Martelińska